Kończący się tydzień przyniósł wyraźny podział rynku. Najlepiej radziły sobie waluty wspierane przez wysokie stopy procentowe, drożejącą ropę lub bardziej zdecydowane banki centralne. Zyskiwały przede wszystkim real brazylijski, dolar nowozelandzki, korona norweska i funt brytyjski. Po drugiej stronie znalazły się waluty Europy Środkowej, z polskim złotym na czele, a także rand południowoafrykański, frank szwajcarski i jen. Największym wspólnym tematem pozostawała sytuacja na Bliskim Wschodzie. Wątpliwości dotyczące trwałości porozumienia między USA a Iranem spowodowały ponowny wzrost cen ropy i obaw o inflację.

10 lipca 2026

Rynek walutowy przeszedł od strachu przed twardym Fedem do ulgi po słabszych danych z USA. To osłabiło dolara i pomogło euro, funtowi, frankowi oraz części walut rynków wschodzących. Najbardziej nerwowy był jen, bo Japonia znalazła się blisko granicy, przy której rynek zaczyna realnie bać się interwencji. Funt był jednym z wygranych, bo jednocześnie korzystał ze słabości dolara i dobrej pozycji wobec euro. Złoty zachował się spokojnie.

3 lipca 2026

Ten tydzień na rynku walut był przede wszystkim tygodniem powrotu dolara. Nie chodziło o jeden wielki wystrzał, ale o stopniowe przypomnienie inwestorom, że USA nadal mają wysoką inflację, mocny popyt konsumencki i bank centralny, który nie może zbyt szybko ogłosić zwycięstwa. To wystarczyło, żeby dolar miał przewagę nad euro, funtem, walutami Antypodów i częścią walut rynków wschodzących. Drugim ważnym tematem był jen. Japonia znów znalazła się blisko punktu, w którym rynek zaczyna pytać: „czy władze wejdą do gry?”. Bardzo słaby jen wobec dolara to skutek dużej różnicy stóp procentowych między Japonią a USA.

26 czerwca 2026

Główny motyw kończącego się tygodnia był prosty: najpierw inwestorzy odetchnęli po informacjach o uspokojeniu sytuacji wokół Iranu i spadku cen ropy, ale potem wszystko przykrył mocny powrót dolara, bo Fed zasugerował, że zamiast obniżek może być jeszcze podwyżka stóp. To uderzyło w wiele walut ryzykownych, surowcowych i tych z rynków wschodzących.

19 czerwca 2026

W tym tygodniu największy wpływ na rynek walut miały trzy tematy: Bliski Wschód, ropa i banki centralne. Gdy rosły obawy o Iran i dostawy energii, kapitał szukał bezpieczeństwa, a dolar miał wsparcie. Gdy pojawiały się informacje o możliwym porozumieniu i ropa spadała, lepiej radziły sobie waluty krajów importujących energię, jak rupia indyjska, oraz część walut rynków wschodzących. Słabo wyglądały waluty surowcowe i cykliczne, zwłaszcza korona norweska, dolar australijski i dolar kanadyjski. Złoty pozostał spokojny, lekko słabszy wobec euro, ale bez sygnału paniki.

12 czerwca 2026