Mocny dolar, słaby złoty i wielkie problemy Brazylii

Kończący się tydzień przyniósł wyraźne zmiany na światowym rynku walutowym. Najważniejszym wydarzeniem było dalsze umocnienie amerykańskiego dolara, który korzystał z rosnących oczekiwań na podwyżki stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych. Jednocześnie inwestorzy coraz ostrożniej podchodzili do kupowania akcji i walut krajów uznawanych za bardziej ryzykowne.

Na rynkach finansowych pojawiły się obawy dotyczące wycen amerykańskich spółek technologicznych oraz przyszłości boomu na sztuczną inteligencję. Spadające ceny akcji skłaniały część inwestorów do wycofywania kapitału z bardziej ryzykownych inwestycji. W takich sytuacjach pieniądze często wracają do dolara i amerykańskich obligacji.

Nie wszystkie waluty reagowały jednak podobnie. Brazylijski real wyraźnie tracił z powodu problemów z finansami państwa, indyjska rupia zyskiwała dzięki napływowi zagranicznego kapitału, a japoński jen otrzymał wsparcie ze strony rosnących oczekiwań na podwyżkę stóp procentowych.

Dla polskich odbiorców szczególnie ważne były zmiany kursów dolara, euro, franka i funta. Wszystkie cztery waluty podrożały względem złotego.

Dolar amerykański (USD) – amerykańska waluta ponownie pokazuje siłę

Amerykański dolar był jedną z najważniejszych walut mijającego tygodnia. Jeszcze 13 listopada kosztował 3,9852 zł, natomiast tydzień później jego kurs wzrósł do 4,0613 zł. Oznacza to podwyżkę o ponad 7,6 grosza. Za umocnieniem dolara stały przede wszystkim oczekiwania dotyczące dalszych działań amerykańskiego banku centralnego, czyli Rezerwy Federalnej.

Opublikowany w środę protokół z październikowego posiedzenia Fed pokazał, że amerykańscy bankierzy centralni nadal bardzo poważnie traktują zagrożenie inflacją. Inwestorzy zaczęli coraz mocniej zakładać, że już w grudniu może nastąpić kolejna podwyżka stóp procentowych.

Dlaczego jest to ważne dla dolara? Wyższe oprocentowanie amerykańskich obligacji sprawia, że inwestowanie pieniędzy w USA staje się bardziej atrakcyjne. Zagraniczni inwestorzy potrzebują do tego dolarów, więc rośnie zainteresowanie amerykańską walutą.

Dodatkowym wsparciem była niepewność na światowych giełdach. Obawy dotyczące spółek technologicznych i sztucznej inteligencji skłaniały część inwestorów do poszukiwania bezpieczniejszych miejsc dla kapitału. Dolar ponownie zaczął pełnić funkcję finansowego schronienia.

Polski złoty (PLN) – wyraźne osłabienie mimo braku nowych złych wiadomości

Polski złoty zakończył tydzień wyraźnie słabszy. Najbardziej widoczne było to w przypadku dolara, którego kurs przekroczył 4,06 zł. Euro podrożało z 4,4070 zł do 4,4559 zł, a więc o prawie 5 groszy. Wyższe były również kursy franka szwajcarskiego i funta brytyjskiego.

Co ciekawe, osłabienie złotego nie wynikało z jednego konkretnego, negatywnego wydarzenia w polskiej gospodarce. Największe znaczenie miała sytuacja międzynarodowa. Kiedy inwestorzy zaczynają obawiać się spadków na światowych giełdach, często ograniczają swoje zaangażowanie w waluty krajów Europy Środkowej.

Istotne pozostają również krajowe czynniki. Analitycy bankowi zwracali uwagę na wysoki deficyt budżetowy, poziom stóp procentowych i niepewność dotyczącą przyszłych decyzji Rady Polityki Pieniężnej.

Dodatkowym problemem pozostawała sytuacja geopolityczna, w tym brak przełomu w rozmowach dotyczących wojny w Ukrainie.

Słabszy złoty oznacza droższe zakupy zagranicznych walut, ale może również zwiększać koszty importu. Dotyczy to szczególnie produktów rozliczanych w dolarach, takich jak ropa naftowa, elektronika czy część surowców przemysłowych.

Euro (EUR) – europejska inflacja znów staje się problemem

Euro zyskiwało względem polskiego złotego, ale jednocześnie pozostawało pod presją silnego dolara. W piątek kurs EUR/USD znajdował się w pobliżu 1,10, czyli poziomu, poniżej którego wspólna europejska waluta znalazła się po ostatnim umocnieniu amerykańskiego pieniądza.

Najważniejszą informacją gospodarczą były opublikowane 18 listopada dane o inflacji w strefie euro. Według Eurostatu ceny konsumpcyjne wzrosły w październiku o 4% w porównaniu z analogicznym miesiącem poprzedniego roku. We wrześniu inflacja wynosiła 3,8%.

Za przyspieszenie wzrostu cen w dużej mierze odpowiadały koszty energii. To szczególnie istotne dla europejskiej gospodarki, ponieważ wiele przedsiębiorstw przemysłowych jest bardzo wrażliwych na ceny gazu i ropy.

Wzrost inflacji zwiększa prawdopodobieństwo kolejnej podwyżki stóp procentowych przez Europejski Bank Centralny. Wyższe stopy mogą pomagać euro, ale jednocześnie podnoszą koszty kredytów dla przedsiębiorstw i gospodarstw domowych.

Europa znalazła się więc w trudnym położeniu. Musi walczyć z inflacją, nie doprowadzając jednocześnie do nadmiernego osłabienia wzrostu gospodarczego.

Jen japoński (JPY) – inflacja wymusza zmianę wieloletniej polityki

Japoński jen należał do walut, które w mijającym tygodniu wyraźnie zyskały względem złotego. Co istotne, umocnił się również wobec amerykańskiego dolara, choć w mniejszym stopniu.

Najważniejsze informacje napłynęły w piątek, kiedy opublikowano dane dotyczące japońskiej inflacji. Wskaźnik nieuwzględniający cen świeżej żywności wzrósł w październiku do 2,2% z 2,1% we wrześniu. To kolejny miesiąc, w którym inflacja pozostaje powyżej celu Banku Japonii.

Przez wiele lat Japonia zmagała się z bardzo niską inflacją, a nawet spadkiem cen. Obecna sytuacja jest więc istotną zmianą.

Inwestorzy coraz mocniej oczekują, że Bank Japonii ponownie podniesie stopy procentowe. Najbliższa ważna decyzja zapadnie w grudniu.

Problem polega na tym, że japońska gospodarka nie jest szczególnie silna. W trzecim kwartale odnotowano niewielki spadek aktywności gospodarczej, a wysokie koszty importowanej energii obciążają przedsiębiorstwa i konsumentów.

Jen zyskuje więc dzięki oczekiwaniom na wyższe stopy, ale kondycja japońskiej gospodarki nadal pozostaje źródłem niepewności.

Real brazylijski (BRL) – polityka i zadłużenie uderzają w walutę

Brazylijski real był jedną z najsłabszych walut mijającego tygodnia. Jego kurs względem złotego spadł z 0,7063 zł do 0,6843 zł. Jeszcze większą skalę osłabienia widać w porównaniu z dolarem.

Źródłem problemów jest przede wszystkim sytuacja polityczna i finansowa Brazylii po ponownym wyborze Luiza Inácia Luli da Silvy na prezydenta. Inwestorzy obawiają się, że rząd będzie zwiększał wydatki społeczne, nie wprowadzając wystarczających oszczędności w innych obszarach.

Brazylia zmaga się z wysokim deficytem budżetowym i rosnącym zadłużeniem. To powoduje, że inwestorzy żądają coraz większego wynagrodzenia za pożyczanie pieniędzy tamtejszemu państwu.

Sytuacja stała się na tyle poważna, że brazylijski bank centralny zdecydował się sprzedać na rynku miliard dolarów, próbując ograniczyć spadek wartości reala. Interwencja przyniosła jedynie chwilową ulgę.

Najważniejszym pytaniem pozostaje obecnie to, czy brazylijski rząd przedstawi przekonujący plan uporządkowania finansów publicznych. Bez tego odbudowanie zaufania inwestorów może być trudne.

Rupia indyjska (INR) – zaskakujący zwycięzca trudnego tygodnia

Indyjska rupia wyróżniała się na tle większości walut krajów rozwijających się. Podczas gdy inwestorzy wycofywali kapitał z wielu rynków, Indie przyciągały zagraniczne pieniądze.

W piątek rupia umocniła się do około 92,67 za dolara, osiągając najwyższą wartość od kwietnia. Była to kontynuacja poprawy rozpoczętej wcześniej w listopadzie.

Jednym z najważniejszych powodów był napływ kapitału na indyjską giełdę. Zagraniczni inwestorzy, zaniepokojeni przeceną światowych spółek technologicznych, zaczęli szukać innych możliwości inwestowania. Indie okazały się jednym z beneficjentów tej zmiany.

W samym listopadzie zagraniczne zakupy indyjskich akcji przekroczyły 12 miliardów dolarów.

Rupii pomagało również obniżenie cen ropy naftowej. Indie są dużym importerem tego surowca, więc tańsza ropa zmniejsza zapotrzebowanie na dolary potrzebne do jej zakupu.

Nie oznacza to jednak końca problemów indyjskiej gospodarki. Inflacja pozostaje wysoka, a bank centralny będzie musiał rozważyć dalsze podwyżki stóp procentowych.

Szekel izraelski (ILS) – niepewność geopolityczna osłabia walutę

Izraelski szekel znalazł się w grupie walut, które odczuły w tym tygodniu silną presję. Jego osłabienie było widoczne nie tylko względem dolara, ale również względem polskiego złotego.

Na izraelską walutę oddziaływały zarówno czynniki międzynarodowe, jak i sytuacja wewnętrzna. Utrzymujące się napięcia na Bliskim Wschodzie zwiększają niepewność dotyczącą gospodarki Izraela. Jednocześnie silniejszy dolar powoduje odpływ części kapitału z innych walut.

Dodatkowym elementem były opublikowane dane o inflacji, która w październiku spadła do zaledwie 1,1%. Tak niski wzrost cen zwiększa przestrzeń do obniżania stóp procentowych.

Bank Izraela utrzymuje obecnie główną stopę na poziomie 3,25%. Kolejne posiedzenie zaplanowano na 23 listopada.

Niższe stopy mogą pomóc przedsiębiorstwom i konsumentom, ponieważ kredyty stają się tańsze. Jednocześnie mogą zmniejszać zainteresowanie zagranicznych inwestorów izraelską walutą.

Dlatego najbliższa decyzja banku centralnego będzie szczególnie ważna dla szekla.

Rand południowoafrykański (ZAR) – polityczne napięcia i problemy z inflacją

Południowoafrykański rand był kolejną walutą, która wyraźnie ucierpiała w mijającym tygodniu. Jednym z powodów były niepewne wyniki rozmów koalicyjnych po wyborach samorządowych w Republice Południowej Afryki.

Inwestorzy obawiają się, że trudności w tworzeniu lokalnych władz mogą przełożyć się na większą niestabilność polityczną. Szczególne znaczenie ma sytuacja w Johannesburgu, jednym z najważniejszych ośrodków gospodarczych kraju.

Drugim istotnym wydarzeniem była czwartkowa decyzja banku centralnego. Południowoafrykański Bank Rezerw pozostawił główną stopę procentową na poziomie 7,25%.

Decyzja nie była jednak jednomyślna. Czterech członków komitetu opowiedziało się za utrzymaniem stóp, a trzech chciało ich podwyżki.

Powodem rozbieżności jest inflacja, która w październiku wzrosła do 5,2%. Dużą rolę odegrały drożejące paliwa.

RPA stoi więc przed trudnym wyborem. Wyższe stopy mogłyby pomóc w ograniczeniu inflacji i wesprzeć walutę, ale równocześnie utrudniłyby rozwój gospodarki, która już teraz zmaga się ze słabymi inwestycjami i wysokim bezrobociem.

Peso meksykańskie (MXN) – coraz mniejsza przewaga nad dolarem

Meksykańskie peso zakończyło tydzień słabsze zarówno wobec dolara, jak i złotego. Szczególnie widoczne było to na rynku USD/MXN, gdzie amerykańska waluta przekroczyła poziom 19 peso.

Główną przyczyną jest zmieniająca się polityka banków centralnych obu krajów.

Na początku listopada Bank Meksyku obniżył główną stopę procentową do 6,25%. Jednocześnie w Stanach Zjednoczonych rosną oczekiwania na dalsze podwyżki stóp.

To istotna zmiana, ponieważ przez wiele lat meksykańskie peso przyciągało inwestorów stosunkowo wysokim oprocentowaniem.

Mechanizm był prosty. Inwestor mógł pożyczyć pieniądze w kraju, gdzie stopy procentowe były niskie, i ulokować je w Meksyku, gdzie mógł otrzymać wyższe odsetki.

Kiedy różnica oprocentowania maleje, taka strategia staje się mniej atrakcyjna.

W czwartek opublikowano protokół z listopadowego posiedzenia Banku Meksyku. Pokazał on, że władze monetarne rozważają dłuższe utrzymanie obecnego poziomu stóp.

Dla peso najważniejsze pozostaje obecnie to, czy Meksyk będzie w stanie utrzymać zainteresowanie zagranicznego kapitału mimo zmniejszającej się przewagi oprocentowania nad USA.

Forint węgierski (HUF) – bank centralny pozostaje ostrożny

Węgierski forint znalazł się pod presją podobnych czynników jak polski złoty. Silny dolar i pogorszenie nastrojów na światowych rynkach skłaniały inwestorów do ograniczania zaangażowania w waluty Europy Środkowej.

Najważniejszym wydarzeniem na Węgrzech była wtorkowa decyzja banku centralnego, który pozostawił główną stopę procentową na poziomie 5,50%.

Decyzja była zgodna z oczekiwaniami rynku, ale inwestorzy zwrócili uwagę na możliwość przyszłego łagodzenia polityki pieniężnej.

Węgierska inflacja wyniosła w październiku zaledwie 2%, co oznacza znacznie mniejszą presję cenową niż w wielu innych europejskich państwach.

Nie oznacza to jednak, że bank centralny może swobodnie obniżać oprocentowanie. Władze monetarne obawiają się, że wyższe ceny energii i zmiany podatkowe ponownie przyspieszą wzrost cen.

Warto również zauważyć, że w trzecim kwartale węgierska gospodarka urosła o 1,5% w porównaniu z poprzednim rokiem.

Forint znajduje się więc pomiędzy dwiema siłami: stosunkowo niską inflacją, która pozwala myśleć o obniżkach stóp, oraz międzynarodową niepewnością, która skłania bank centralny do ostrożności.

Funt brytyjski (GBP) – inflacja nadal nie daje Brytyjczykom spokoju

Brytyjski funt podrożał względem złotego, choć wobec amerykańskiego dolara pozostawał słabszy. Najważniejszym wydarzeniem tygodnia była publikacja danych o inflacji w Wielkiej Brytanii.

Według informacji przedstawionych w środę ceny konsumpcyjne wzrosły w październiku o 3,6% w porównaniu z poprzednim rokiem. Był to najwyższy wynik od około roku.

Za przyspieszeniem inflacji stały przede wszystkim wyższe koszty paliw i energii. Wielka Brytania jest szczególnie wrażliwa na ceny gazu, które wpływają na rachunki gospodarstw domowych oraz koszty funkcjonowania przedsiębiorstw.

Bank Anglii podniósł już na początku listopada główną stopę procentową do 4%.

Teraz inwestorzy zastanawiają się, czy kolejna podwyżka nastąpi w grudniu.

Nieco uspokajające okazały się dane o inflacji bazowej, czyli wzroście cen po pominięciu najbardziej zmiennych kategorii. Były one łagodniejsze od oczekiwań.

Dla brytyjskich gospodarstw domowych najważniejsze pozostają jednak koszty życia. Drogie kredyty, wysokie rachunki za energię i powolny wzrost gospodarczy sprawiają, że sytuacja finansowa wielu rodzin nadal jest trudna.

Frank szwajcarski (CHF) – bezpieczna waluta korzysta ze słabości złotego

Frank szwajcarski ponownie podrożał względem polskiej waluty. W ciągu tygodnia jego kurs wzrósł z 4,7618 zł do 4,8282 zł, czyli o ponad 6,6 grosza.

To ważna informacja przede wszystkim dla osób, które posiadają oszczędności we frankach lub nadal spłacają kredyty powiązane z tą walutą.

Szwajcarski pieniądz od lat jest postrzegany jako jedna z bezpieczniejszych walut świata. Wynika to z wysokiej wiarygodności finansowej Szwajcarii, stabilności jej instytucji oraz ostrożnej polityki gospodarczej.

Warto jednak zauważyć, że w mijającym tygodniu frank nie umacniał się wobec wszystkich walut. W stosunku do dolara nieznacznie stracił. Jego wzrost względem złotego wynikał więc przede wszystkim ze słabości polskiej waluty.

Szwajcarski Bank Narodowy utrzymuje główną stopę procentową na poziomie 0%. Inflacja w październiku wyniosła 1,5%, czyli znacznie mniej niż w strefie euro.

To pokazuje, jak różne mogą być problemy gospodarcze poszczególnych krajów. Podczas gdy wiele banków centralnych rozważa podwyżki stóp, Szwajcaria może pozwolić sobie na znacznie łagodniejszą politykę pieniężną.

Dolar kanadyjski (CAD) – ropa i inflacja wyznaczają kierunek

Kanadyjski dolar zakończył tydzień mocniejszy względem złotego, ale nieco słabszy wobec dolara amerykańskiego.

Dla Kanady szczególnie ważne są ceny ropy naftowej, ponieważ kraj ten należy do największych producentów i eksporterów tego surowca.

W mijającym tygodniu notowania ropy wyraźnie spadały. Cena gatunku Brent zmierzała w kierunku około 90 dolarów za baryłkę, a tygodniowa przecena sięgała kilku procent.

Niższe ceny ropy oznaczają mniejsze wpływy dla kanadyjskich producentów oraz potencjalnie niższe dochody z eksportu.

Drugim istotnym wydarzeniem była poniedziałkowa publikacja danych o inflacji. W październiku wyniosła ona 3,1%, czyli tyle samo co miesiąc wcześniej.

Wzrost cen był napędzany przede wszystkim przez drożejące paliwa. Benzyna kosztowała o prawie 31% więcej niż przed rokiem.

Jednocześnie inflacja po wyłączeniu energii wynosiła zaledwie 2%.

To ważne rozróżnienie. Pokazuje, że znaczną część problemu stanowią koszty surowców, a nie gwałtowny wzrost cen wszystkich produktów i usług.

Kanadyjski bank centralny musi więc obserwować zarówno inflację, jak i kondycję gospodarki, która jest silnie powiązana ze Stanami Zjednoczonymi.

Juan chiński (CNY) – wielka gospodarka coraz mocniej zwalnia

Chiński juan wyraźnie podrożał względem złotego, chociaż w stosunku do amerykańskiego dolara jego kurs zmienił się jedynie nieznacznie.

Najważniejsze informacje gospodarcze napłynęły w poniedziałek, kiedy opublikowano dane dotyczące październikowej aktywności chińskiej gospodarki.

Produkcja przemysłowa wzrosła o 4,8% w porównaniu z poprzednim rokiem, podczas gdy we wrześniu zwiększyła się o 5,5%.

Jeszcze bardziej niepokojące były dane o sprzedaży detalicznej. W październiku wzrosła ona zaledwie o 0,4%.

Oznacza to, że chińscy konsumenci nadal bardzo ostrożnie wydają pieniądze. Wieloletnie problemy rynku nieruchomości, niepewność dotycząca zatrudnienia i słabsze nastroje gospodarstw domowych ograniczają zakupy.

Chiny pozostają jednak bardzo silnym eksporterem. Szczególnie dobrze radzą sobie branże związane z nowoczesnymi technologiami.

W piątek chiński bank centralny pozostawił podstawowe stopy wykorzystywane do wyceny kredytów na dotychczasowym poziomie: 3% dla kredytów rocznych i 3,5% dla pięcioletnich.

Władze Chin muszą obecnie znaleźć sposób na pobudzenie krajowej konsumpcji, nie doprowadzając jednocześnie do nadmiernego osłabienia juana.

Won południowokoreański (KRW) – świat sztucznej inteligencji wpływa na walutę

Południowokoreański won zakończył tydzień wyraźnie mocniejszy względem złotego, choć wobec dolara jego wartość praktycznie się nie zmieniła.

Korea Południowa jest jednym z najważniejszych na świecie producentów półprzewodników i pamięci komputerowych. Produkty te odgrywają kluczową rolę w rozwoju sztucznej inteligencji.

W ostatnich latach rosnący popyt na zaawansowane układy elektroniczne bardzo pomagał koreańskiemu eksportowi.

Obecnie sytuacja staje się bardziej skomplikowana. Na światowych giełdach rosną obawy, że część spółek technologicznych jest zbyt wysoko wyceniana. Spadki cen akcji mogą ograniczać zainteresowanie inwestorów rynkami silnie związanymi z technologią.

Jednocześnie koreańska gospodarka nadal korzysta z dużego popytu na półprzewodniki.

Ważnym wydarzeniem będzie posiedzenie Banku Korei zaplanowane na 26 listopada. Inwestorzy oczekują, że główna stopa procentowa może wzrosnąć z 3% do 3,25%.

Problem polega na tym, że mimo mocnego eksportu krajowa konsumpcja pozostaje stosunkowo słaba.

Wyższe stopy mogą wspierać wona i pomagać ograniczać inflację, ale jednocześnie zwiększają koszty kredytów dla koreańskich rodzin i przedsiębiorstw.

—

Podsumowanie tygodnia – dolar dyktuje warunki, ale nie wszystkie waluty przegrywają

Tydzień od 16 do 20 listopada 2026 roku pokazał, jak duży wpływ na światowe waluty mają decyzje banków centralnych, sytuacja polityczna i zmieniające się nastroje inwestorów.

Najważniejszym wydarzeniem było dalsze umocnienie amerykańskiego dolara. Rosnące oczekiwania na podwyżkę stóp procentowych w USA sprawiły, że kapitał coraz chętniej kierował się do amerykańskiej waluty.

Dodatkowym czynnikiem były obawy dotyczące światowych giełd, szczególnie sektora technologicznego. Kiedy inwestorzy zaczynają bać się strat, często wycofują pieniądze z bardziej ryzykownych rynków i szukają bezpieczniejszych inwestycji.

Na tle tego procesu szczególnie wyróżniły się trzy waluty.

Brazylijski real znalazł się pod bardzo silną presją. Obawy dotyczące zadłużenia państwa, wydatków budżetowych i przyszłej polityki gospodarczej rządu doprowadziły do dalszej wyprzedaży waluty. Nawet interwencja banku centralnego nie wystarczyła, aby trwale uspokoić sytuację.

Indyjska rupia pokazała natomiast, że silny dolar nie musi oznaczać strat dla wszystkich innych walut. Duży napływ zagranicznych pieniędzy na indyjski rynek akcji pomógł jej osiągnąć najwyższą wartość od wielu miesięcy.

Japoński jen korzystał z oczekiwań na podwyżkę stóp procentowych. Rosnąca inflacja zmusza Bank Japonii do kontynuowania zmian w polityce pieniężnej, która przez wiele lat opierała się na bardzo tanim pieniądzu.

Dla polskiej gospodarki najważniejszą wiadomością pozostaje jednak osłabienie złotego.

Dolar przekroczył 4,06 zł, euro zbliżyło się do 4,46 zł, a frank kosztował ponad 4,82 zł. Podrożał również funt brytyjski.

Nie oznacza to automatycznie pogorszenia kondycji polskiej gospodarki. Pokazuje jednak, że w okresach międzynarodowej niepewności złoty pozostaje wrażliwy na odpływ kapitału z Europy Środkowej.

Warto również pamiętać, że słabszy złoty ma zarówno negatywne, jak i pozytywne konsekwencje. Podnosi koszty zagranicznych zakupów i importu, ale jednocześnie może pomagać polskim eksporterom, którzy uzyskują przychody w euro lub dolarach.

Co może wydarzyć się w przyszłym tygodniu?

Najważniejsze będą kolejne informacje dotyczące amerykańskiej inflacji oraz oczekiwań na grudniową decyzję Rezerwy Federalnej.

Inwestorzy będą również obserwować decyzję Banku Izraela, zaplanowaną na 23 listopada, oraz posiedzenie Banku Korei, które odbędzie się 26 listopada.

Istotne mogą okazać się także następne dane gospodarcze z Europy, Chin i Stanów Zjednoczonych.

Dużą niewiadomą pozostaje sytuacja na rynku ropy naftowej. Dalszy spadek jej cen mógłby pomóc gospodarkom importującym energię, natomiast ponowny wzrost zwiększyłby presję inflacyjną.

Najważniejszy wniosek z mijającego tygodnia jest prosty: na rynku walutowym ponownie dominują obawy o inflację, przyszłe stopy procentowe i bezpieczeństwo kapitału.

Dopóki dolar pozostaje silny, a inwestorzy ostrożni, waluty takie jak złoty, forint czy real mogą nadal doświadczać podwyższonej zmienności.

—

Jeśli potrzebujesz kupić lub sprzedać waluty zapraszamy do naszego kantoru w Bydgoszczy. Mamy aż 32 waluty w super cenach!

Kantor Cent Bydgoszcz ul. Dworcowa 39
róg ul. Dworcowej i Marcinkowskiego

Tel. 52 349 38 78

Tel. 52 551 31 94

Kom. 512 381 696


Data publikacji 20 listopada 2026