Aktualności

Ten tydzień na walutach kręcił się wokół banków centralnych i końcówki cyklu cięć stóp: Fed obniżył stopy, EBC zrobił pauzę, BoJ podniósł stopy, ale jen i tak był nerwowy, BoE obniżył, ale ostrożnie, a część banków (Szwecja, Norwegia, Szwajcaria, Kanada) podkreślała stabilność i „czekamy na dane”. W praktyce oznaczało to, że kursy walut bardziej reagowały na to, co banki sugerują na przyszłość, niż na same decyzje.

Motyw przewodni kończącego się tygodnia był prosty: Fed obniżył stopy (10. 12.2025), dolar osłabł, a rynek przeszedł w tryb większej odwagi. Na tym korzystały waluty pro-ryzykowne (BRL, MXN, częściowo AUD/NZD), a także euro i frank. Nasz złoty w tym otoczeniu zachował się „dojrzałe”, czyli raczej stabilnie do EUR i mocniej do USD, głównie dzięki globalnej słabości dolara. 

Ten tydzień na rynku walut upłynął pod znakiem miękkiego dolara, poprawy nastrojów wobec rynków wschodzących oraz ważnej decyzji banku centralnego Indii. Dolar lekko osłabł, euro i funt to wykorzystały, jen zaczął odzyskiwać oddech dzięki zapowiedziom możliwych podwyżek stóp w Japonii, a waluty surowcowe (CAD, AUD, NZD) spokojnie korzystały z lepszego sentymentu.

Głównym bohaterem tygodnia nie była żadna konkretna waluta, tylko oczekiwania na grudniową obniżkę stóp przez Fed. Słabnący dolar otworzył przestrzeń do odbicia dla: EUR, GBP, CAD, AUD, NZD, CNH, SEK, NOK, a także części EM, zwłaszcza ZAR i MXN. PLN w tym wszystkim wypada zaskakująco neutralnie – ani bohater, ani ofiara. To może być plus dla kogoś, kto handluje na parach typu EUR/PLN czy USD/PLN i woli wykorzystywać ruchy globalne niż liczyć na lokalne.

W naszym drugim punkcie sprzedaży złota inwestycyjnego GOLD INVEST stawiamy na pełną uczciwość i maksymalną precyzję, dlatego jako jedyni w Bydgoszczy posiadamy profesjonalny spektrometr XRF dostarczony przez Smart Laser Polska – firmę specjalizującą się w najwyższej klasy technologii pomiarowej.

W tym tygodniu dolar amerykański odzyskał trochę wigoru dzięki mniejszej wierze rynku w szybkie cięcia stóp przez Fed. Jen i frank pokazują, że „bezpieczne przystanie” nie są już jednostronne – jen cierpi przez ogromny dług i luźną politykę, frank z kolei jest na tyle drogi, że inwestorzy nie zawsze chcą za niego przepłacać. Złoty pozostaje względnie stabilny – trochę oddaje pola dolarowi, ale w porównaniu z walutami EM ma się wciąż bardzo przyzwoicie.

Ten tydzień pokazał, że dolar nie jest już jednoznacznym królem walut, ponieważ w szerszym ujęciu lekko słabnie, ale nadal dominuje nad walutami o bardzo niskich stopach, jak jen. Jen jest pod silną presją, z widmem interwencji w tle – Japonia ma coraz mniej komfortu przy tak słabej walucie. Europa (euro, funt, frank) żyje perspektywą cięć stóp i politycznymi zawirowaniami, co raczej studzi euforię wokół EUR i GBP, ale nie powoduje paniki.

Ten tydzień w skrócie to mocniejszy dolar + risk-off na techach + słabsza ropa ustawiły układ sił.
Waluty surowcowe (CAD, NOK) miały pod górkę, defensywne (USD, częściowo JPY/CHF) zyskiwały w chwilach nerwów. W Europie centrum uwagi stanowił BoE, który zatrzymał się na 4,00% (5–4), co utrzymało oczekiwania na cięcie w grudniu. W regionie CEE (Europa środkowo-wschodnia) kluczowe było cięcie NBP o 25 pb i przekaz o „odpowiednim” poziomie stóp.

W tym tygodniu głównym reżyserem był Fed: cięcie stóp, ale ostrożny ton, co w praktyce wsparło dolara i dociążyło koszyk EM oraz waluty surowcowe. ECB wstrzymał się z ruchem, BoJ także, a BoC obciął i to rozrysowało mapę: USD w górę vs. EUR/GBP (umiarkowanie), mocniej vs. CAD/NZD/AUD i szerzej vs. EM (MXN, ZAR, TRY). Dla krótkoterminowców działało granie „na różnicę stóp” i „kupowanie USD w dołkach”; dla średniego horyzontu kluczowe będą listopadowe dane o inflacji i rynku pracy w USA oraz decyzje BoE/RBA. 

To był tydzień danych o inflacji i polityki banków centralnych. W USA CPI 3,0% utrzymał dylemat: ciąć stopy ze względu na wzrost, czy czekać aż inflacja wróci bliżej 2%? W Europie inflacja lekko w górę, w UK CPI „zabetonowane” na 3,8%, czyli presja na bank centralny maleje, ale nie znika. W gospodarkach rozwijających się widać różne ścieżki: centralny bank Turcji tnie ostrożniej (inflacja wciąż >30%, tak tak, a my już o naszej wysokiej inflacji zapomnieliśmy).

Z przyjemnością ogłaszamy otwarcie nowego punktu GOLD INVEST przy ul. Dworcowej 47 w Bydgoszczy! Po 30 latach doświadczenia w branży wymiany walut, rozszerzamy naszą działalność o skup i sprzedaż złota inwestycyjnego.

Szybkie „tło makro” mijającego tygodnia to bezpieczeństwo ponad wszystko: kapitał płynął do CHF/JPY i do złota, co zwykle osłabia waluty ryzykowne (AUD, NZD, EM). Ropa w dół: wsparcie dla USD przeciw CAD/NOK było większe, bo spadająca ropa pogarsza ich terminy wymiany. Chiny i fixing PBoC: juan dostał oddech, bo bank centralny zasygnalizował, że nie chce słabszej waluty „za wszelką cenę”. PLN trzymał się relatywnie stabilnie po wcześniejszym cięciu stóp NBP, ale jak to EM pozostaje wrażliwy na globalną awersję do ryzyka.

W tym tygodniu dolar amerykański korzystał z globalnej niepewności (polityka we Francji, roszady w Japonii, dyskusja o shutdownie w USA), a większość walut wolała nie ryzykować. W G10 najsłabszy był jen i funt, euro miało „francuski” problem, a frank był względnie stabilny. Wniosek: zanim spojrzysz na sam wykres, sprawdź kalendarz (decyzje banków, dane) i nagłówki polityczne — w tym tygodniu to one „robiły” rynek.

W tym tygodniu rynek nadal gra pod słabszego dolara w średnim terminie, co jest pokłosiem wrześniowych cięć Fed. Krótkoterminowo USD „podskakuje” przy politycznych nagłówkach i ograniczonej podaży danych (shutdown). Ropa miała bardzo słaby tydzień – uderzyło to w CAD/NOK, jednocześnie wspierając importerów paliw. A na naszym podwórku złoty wciąż „uśmiechnięty”, ale wrażliwy na risk-off i ratingowe nagłówki.

To był tydzień dolara. Lepsze dane z USA podcięły skrzydła wielu walutom (zwłaszcza rynków wschodzących) i dociążyły te, które były już w trybie „oczekiwania” na luzowanie (AUD, NZD, CAD). W G10 wyróżnia się GBP w dół (miks obaw fiskalnych i danych) oraz JPY pod presją mimo rosnących szans na jesienną podwyżkę BOJ.

Ostatnie ujęcie tygodniowe pokazało, że gdy rentowności USA spadły przed Fed, frank zyskiwał, ale mniej gołębi ton po decyzji pozwolił USD odbić. To typowa walka „bezpiecznej przystani” z „królem rezerw”. Wniosek praktyczny: jeśli dane z USA będą mięknąć, CHF może znów łapać przewagę, zwłaszcza że SNB nie pali się do ekstremalnego luzowania.

Sprawdzamy co się działo w tym tygodni na walutach. Główny wniosek z ostatnich dni jest prosty: świat gra pod Fed. Kiedy rośnie pewność, że 17-09 zobaczymy start cyklu cięć, dolar mięknie, a ryzyko i metale (złoto!) zyskują.

USA słabsze dane o zatrudnieniu (+22 tys., bezrobocie 4,3%). Dolar lekko oddał. Europa: dane mieszane (PMI lepszy w przemyśle, inflacja 2,1% r/r). ECB najpewniej pauza. Funt pod presją z powodu skoku rentowności gilts. CEE: NBP ciął do 4,75% przy 2,8% inflacji; CZK stabilna dzięki ostrożnemu CNB; HUF czuły na fiskus i inflację. Azja: BOJ podtrzymał przekaz o stopniowych podwyżkach; juan wspierany fixami, usługi trzymają gospodarkę (PMI 53). Surowce: ropa w dół trzeci dzień przed posiedzeniem OPEC+ – to minus dla NOK i CAD.

USA trzymają tempo (PKB 3,3%), ale rynek gra pod potencjalne cięcie Fed we wrześniu, jeśli PCE będzie łagodny. To dało miks sił na dolarze. Europa mieszaną paczką: PMI lepiej, ale niemiecka inflacja minimalnie w górę i gorsze nastroje (ESI) – euro bez wyraźnego kierunku. Wielka Brytania: BoE przy 4% i „ostrożna ścieżka” – funt w trybie wyczekiwania na jesienne dane o usługach i płacach. Polska: flash CPI 2,8% – dobry news dla złotego i długu; temat „silnego PLN i wyniku NBP” był głośny, ale to bardziej księgowość niż kursotwórczy trigger.

Tradycyjnie już na koniec tygodnia podsumowanie rynku walut. Dolar amerykański zyskał dzięki ostrożnym oczekiwaniom wobec Fed i niezłym szybkim PMI z USA. Euro miało lepsze PMI, ale „kwaśna” rewizja niemieckiego PKB przyhamowała rajd. PLN stabilny: inflacja w paśmie, rynek liczy na ostrożne cięcia NBP jesienią. Rynki surowcowe/EM: BRL i MXN balansują między wysokim carry a ryzykiem taryf i dalszych cięć lokalnych stóp.